يا بىشهوت ، با اختيار باشد يا بي اختيار . ( مسأله 352 ) : اگر رطوبتى از انسان خارج شود ونداند منى است يا بول يا غير اينها ، چنانچه با شهوت وجستن بيرون آمده وبعد از بيرون آمدن آن بدن سست شده ، آن رطوبت حكم منى را دارد ، واگر هيچ يك از اين سه نشانه يا بعضي از اينها را نداشته باشد ، حكم منى را ندارد ، ولى در مريض لازم نيست آن رطوبت با جستن بيرون آمده باشد ودر موقع بيرون آمدن بدن سست شود ، بلكه اگر با شهوت بيرون آيد در حكم منى است . ( مسأله 353 ) : اگر از مردى كه مريض نيست آبى بيرون آيد كه يكى از سه نشانه‌اى كه د مسأله پيش گفته شد داشته باشد ، ونداند نشانه‌هاى ديگر را داشته يا نه ، چنانچه پيش از بيرون آمدن آب وضو داشته مىتواند به همان وضو اكتفا كند ، واگر وضو نداشته كافى است فقط وضو بگيرد ، وغسل بر أو لازم نيست . ( مسأله 354 ) : مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن منى بول كند ، واگر بول نكند وبعد از غسل ، رطوبتى از أو بيرون آيد كه نداند منى است يا رطوبت ديگر ، حكم منى را دارد . ( مسأله 355 ) : اگر انسان با زنى جماع كند وبه اندازه ختنه‌گاه يا بيشتر داخل شود ، در قبل باشد يا در دبر ، بالغ باشد يا نا بالغ ، اگر چه منى بيرون نيايد هر دو جنب مىشوند . ( مسأله 356 ) : اگر شك كند كه به مقدار ختنه‌گاه داخل شده يا نه غسل بر أو واجب نيست . ( مسأله 357 ) : اگر نعوذ بالله با حيواني نزديكى نمايد ومنى از أو بيرون آيد غسل تنها كافى است ، واگر منى بيرون نيايد ، چنانچه پيش از وطى وضو داشته باز هم غسل تنها كافيست ، واگر وضو نداشته احتياط واجب آنست